Rúas de Pontevedra

Pontevédrate...

No interior de Santa María: Cristo do Desencravo (s. XVI), o Cristo dos Mariñeiros (s. XVIII) e as abraiantes bóvedas de crucería.

Praza de Concepción Arenal

 

Agora sí que podemos falar dunha praza, dun espazo aberto onde o cidadán pode gozar durante uns segundos da descompresión da rúas. A nova faciana que amosa esta praza á que flúen rúas como Ferreiros, Xeneral Martitegui, Afonso XIII, A Barca, Xofre de Tenorio e Pardo Bazán, reconcílianos coa capacidade que ten o urbanismo para xerar espazos para ser vividos e como consecuencia gozados. 
 
‘Abride escolas e han pechar os cárceres’ resume axeitadamente parte da filosofía de vida desta escritora, que publicou textos en numerosos xornais nos que fixo gala dunha asombrosa modernidade nos seus plantexamentos, nos que sempre avogaba polo valor do individuo e as súas potencialidades que debían ser alentadas co estudo, incidindo nos casos da muller, sempre en posicións secundarias nesa sociedade. As novas propostas educativas de finais do século XIX coas escolas de Libre Enseñanza fixéronlle ver a vida xa nos seus últimos anos cun certo ton de esperanza no ser humano. Xustamente unha desas escolas de Libre Enseñanza tivo en Pontevedra un lugar de experimentación nas Escolas Froebel que se atopan nesta mesma praza.
 
Creada trala apertura da Ponte da Barca, a principios do século XX, nun novo espazo urbanizado da cidade, ten de novo no marqués de Riestra, o gran propietario de terreos na vila, a persoa que cede eses terreos. No ano 1908 a praza está rematada e recibe o nome da escritora que vivira en Pontevedra na rúa da Oliva durante non moito tempo pero que deixara un gran recordo polas súas bondades e a súa sabedoría. Xa pasaron moitos anos dende aquela, un centenario, fíxense, e a praza pasou por varios momentos nos que durante moitos anos era o gran aparcamento desta zona da cidade, suavizado cun pequeno xardín. 
 
O seu reaproveitamento, dentro dunha remodelación xeral de todas estas rúas que van dar a ela, amosa unha cara diferente, nova e chea de posibilidades. Estruturada en dúas partes, unha superior nunha terraza destinada ó paseante e os veciños, co tradicional quiosco imprescindible en cada praza, e a compaña dun bar, neste caso O ‘Universal’ coas súas tapas, entre as que destacan os callos, moi demandados entre os seus clientes. A parte ‘baixa’ da praza adicada ó tráfico amosa unha pequena rotonda que destaca pola súa esveltez e que distribúe o tráfico cara a Ponte da Barca e as rúas que baixan cara o río Lérez. 
 
O último capítulo desta praza ven firmado por un dos nosos grandes escultores, home dunha modernidade abraiante como é Francisco Leiro, do que se instalaron neste lugar uns bancos que estaban esquecidos na rúa Frei Tomás de Sarria e que tras a súa restauración integráronse como parte do mobiliario.
O máis buscado
Navegador

O Concello

Pontevédrate

Áreas

Pontevedra participa!

E máis

Hoxe é 23.07.2019 | contacto@pontevedra.eu | Páxina editada o 02.11.2011 polo Concello de Pontevedra.