Rúas de Pontevedra

Pontevédrate...

Da igrexa de San Domingos, do S XIV, só nos queda o ábside gótico. As popularmente coñecidas como ruinas son Monumento Histórico Artístico desde 1895

Chariño

Día e noite. Dúas rúas nunha mesma. As dúas caras dunha mesma moeda. Cada parte do día amosa unha faciana diferente desta rúa que se transforma a cada hora. Polo día amósase silente, en pleno descanso da troula que polas noites se apodera de toda ela, é o tempo da calma, de facer que as pedras respiren e collan folgos de cara a repetir a mesma situación que, sobre todo nas fins de semana, fai desta rúa parte importante da movida nocturna. 

 
Toda ela aparece flanqueada de establecementos adicados a modernizar a frase existencial desta cidade ‘da de beber a quen pasa’, aínda que sexa ‘on the rocks’. Case cada baixo das vivendas da rúa agocha no seu interior unha barra na que poder saciar a sede. Nomes que foron cambiando do mesmo xeito que cambian as noites e os seus moradores: Xolda, Odisea, Novo Candil, One, Patrimonio ou Anticuario son máis que locais estacións de paso para sobrevivir na xungla da escuridade. 
 
Algúns como o Bar A Cepa aínda quere levantar a bandeira do que foi un tempo no que se bebía sentado ante un mantel de cadros e cunha tapa diante, lonxe dos vasos de vidro que agora, coma bágoas, aparecen esnaquizados entre as propias pedras da rúa. Alóngase a rúa Charino entre Tetuán e Isabel II, no medievo coñecíase como rúa dos Cans e dende 1635 denominouse Zapatería, nome que se mantén na praca da rúa para recordar ese alcume. En 1854 decídese chamala Paio Gómez Charino en recordo daquel navegante trobador que participou na toma de Sevilla durante o reinado de Fernando III e que actualmente se atopa nun fermoso sepulcro no interior do Convento de San Francisco ó pe do seu altar principal.
 
Non tan lonxe no tempo a rúa Chariño tivo tamén a coñecidos pontevedreses entre os seu veciños, así podemos recordar a imprenta de Ramiro Paz, que Arturo Ruibal, no seu libro ‘Pontevedreses’, sitúa no número 7, co nome da Popular, e da que en tempos da República saiu numerosa propaganda electoral, pero tamén viviu nela a familia Fonseca, con Javier Pintos Fonseca, quen tiña casa onde ata fai ben pouco tempo se atopaba o restaurante O Masón e agora nos atopamos un coidado local de copas chamado Doctor Livingstone. Casa que para aqueles que máis se fixen ten en diferentes puntos certos símbolos, como unha estrela de David que coroa a vivenda. A resposta habería que buscala no seu interese polos postulados teosóficos, nunha especie de procura da sabedoría divina.
 
Ós pes desta vivenda e fronte a rúa Tetuán e o Teatro Principal un conxunto de cipreses erguen o recordo do antigo cemiterio que neste lugar, a carón da igrexa de San Bartolomeo o vello, segunda das parroquias da cidade, se establecía e do que en recentes excavacións aínda se atoparon bastantes restos daqueles moradores da cidade. 
 
O máis buscado
Navegador

O Concello

Pontevédrate

Áreas

Pontevedra participa!

E máis

Hoxe é 20.03.2019 | contacto@pontevedra.eu | Páxina editada o 22.10.2011 polo Concello de Pontevedra.