Rúas de Pontevedra

Pontevédrate...

O arquitecto Alejandro Rodríguez Sesmeros edificou entre os séculos XIX e XX as sedes do Concello e a Deputación

Campo do Boi e Benito Soto

 

Entre as rúas Xofre de Tenorio, Urco e Milano dos Mares atopamos este espazo, agora moi mutilado con respecto a como era hai algunhas décadas, sobre todo cando esta zona era punto álxido da Moureira. Algunhas casas en ruínas alternan con outras típicas, con dúas plantas e o soportal sustentado en columnas. Columnas como as que deron sona ó lupanar máis famoso desta zona da Moureira, ata a que se trasladaron moitos dos negocios deste ramo que lembramos nas rúas Fonte da Moureira e Xan Guillerme. ‘As tres columnas’era ese afamado local que serviu de nome para o libro de Sabino Torres xa referido con anterioridade, no que tamén se explora a actividade da prostitución en todo este territorio.
 
Unha fenomenal lectura de historias, nomes, locais e anécdotas que rodearon a este mundo de farois e luces a carón do mar. Pero o Campo do Boi, nome por outra parte repetido noutras zonas de Galicia, tamén é protagonista doutro libro salientable para a nosa cidade. Escrito por Xosé Vázquez Pintor; ‘A memoria do boi’ é un canto á Moureira, ás rúas e a toda unha cidade que, como poucas, é quen de xerar na fértil imaxinación deste escritor, como antes o fixo con outros, todo un mundo entre máxico e poético sobre persoas, pero sobre todo sobre un espazo.
 
Neste tempos, o Campo do Boi esmorece entre a presión das novas arquitecturas e o esquecemento cabe destacar o traslado ata este lugar do chalé dos Fontoira, que acolle diversos servizos municipais, e que antes se atopaba na esquina entre a rúa do Rouco e Cobián Roffignac. Baixando Xan Guillerme e antes de chegar á praza de Cornellis de Holanda, atopamos a rúa Benito Soto, unha modesta rúa na que en tempos se atopaban diferentes cuadras para gardar as mulas que tiraban das carruaxes. 
 
A importancia da rúa vén dada polo personaxe do que toma o seu nome e quen, lonxe de ser un heroe, ou unha persoa de ben, era un pirata, un dos últimos que nos deixou a historia, algo que acadou grazas á lenda que o acompaña, a existencia dun tesouro, din que aínda sen descubrir, e que se atopa agochado na nosa cidade. Morreu con só 24 anos aforcado en Xibraltar polos ingleses. 
 
A vivenda na que naceu aínda se mantén en pé para o seu recordo nunha rúa onde aínda se parece respirar ese aire antigo de sal e aventuras que parece saír dunha ría onde non só se forxaron lendas de mariñeiros, de pescadores ou de ilustres navegantes, senón que tamén ese lado romántico da mar, de rebelións ós sistemas establecidos tamén tiña o seu acubillo nunha Pontevedra que non pode prescindir na súa historia da figura aínda por descubrir daquel xoven pirata, Benito Soto.
 
O máis buscado
Navegador

O Concello

Pontevédrate

Áreas

Pontevedra participa!

E máis

Hoxe é 20.05.2019 | contacto@pontevedra.eu | Páxina editada o 26.10.2011 polo Concello de Pontevedra.