Rúas de Pontevedra

Pontevédrate...

O gran caserón dos Cruz e Montenegro, construído no SXV pero hoxe desvirtuado polas reformas que sufreu, viviu o almirante Casto Méndez Núñez, que da nome á praza

Alameda

 

É unha das paisaxes máis ligadas á memoria de todos nós. Xunto coas palmeiras, chamadas Xardíns de Vincenti, e o Paseo de Montero Ríos forma unha unidade existencial. A trinidade do paseo na nosa cidade xa dende moi antigo. Demandaba o novo urbanismo de Pontevedra, alá polos finais do século XIX, a implantación de espazos verdes, de áreas que favorecesen o descanso dunhas xentes que xa comezaban a ver con temor en que podería converterse o crecemento urbano. 
 
Así foi como se acondicionou esta grande área extramuros da cidade a carón da rúa que ía de San Domingos a San Roque e que logo levaría o nome de Alameda. Cunha forma lonxitudinal e favorecendo o paseo, esta primeira Alameda mantiña vixente o clasismo que imperaba na súa época. Dividida en tres carrís que viñan marcados pola situación das árbores, por cada un deles debía camiñar un determinado grupo social. A carón do palco da música ían as mozas de servir cos nenos que coidaban e algún que outro militar que lle facía a corte ás rapazas. 
 
O seguinte paseo destinábase ós artesáns, como recolle Hipólito de Sa nas súas ‘Estampas Pontevedresas’, o que chamariamos a clase intermedia, mentres que os dous seguintes, próximos ó café que se atopaba no máis exterior era o espazo para os señoritos ou as clases máis elevadas. No das criadas era onde se atopaba o Palco da Música, onde as moitas bandas que tiña a cidade se alternaban na realización de concertos que tiñan lugar os xoves e os domingos de verán.
 
Onde agora atopamos O Cafetín, en pleno percorrido da Alameda, situouse un café, unha especie de quiosco que dispensaba bebidas ou outros produtos, manténdose o seu recordo cunha construción actual baixo ese nome. Empregada nos nosos tempos como lugar para a festa, xa o foi tamén en tempos pasados, posto que xa se colocaban nela os carruseis e outros espectáculos, moi diferentes ós de agora, pero que cumprían a mesma función e aledaban ós máis novos. 
 
Na actualidade a faciana desta Alameda mudou moi pouco, mantendo a situación das árbores nos mesmos espazos en que se atopaban na época da súa creación. Un xeito de manter a fidelidade a un paseo, xa sen clases sociais diferenciadas, só buscando a diversión e o esparexemento sen pisar asfalto, senón entre árbores aínda que nos atopemos en medio da propia cidade. Nos seus extremos atopamos elementos interesantes que completan o sentido artístico da Alameda. 
 
Na súa entrada principal pola praza de España atopamos o Monumento ós Heroes de Ponte Sampaio, inaugurado en 1911 e obra do escultor Julio González Pola que realizou unha creación de tipo conmemorativo para recrear os últimos momentos do enfrontamento que tivo lugar en 1809 nesa parroquia pontevedresa na que se puxo freo á invasión francesa grazas ó valor dos nosos veciños. 
 
Na súa parte final cara a rúa Raíña Vitoria, unha fermosa escaleira de canteiría acolle no seu frontal un conxunto de azulexos baseados en debuxos realizados polo pintor pontevedrés Carlos Sobrino. Este artista, nacido na rúa Don Gonzalo, fixo coa súa pintura un reflexo da paisaxe non só natural, senón tamén espiritual, de Galicia o motivo central da súa obra. Nestes mosaicos atopamos escenas de Combarro, A Lanzada, a praza da Leña ou a catedral de Tui, espazos moi recoñecibles para o espectador que se deixa levar por esta pintura academicista e con poucos desexos de renovación. Nove cara un lado e catorce cara o outro son os ‘cadros’ representados e que forman parte desta Alameda de Pontevedra.
 
Alameda con moita historia pero tamén con moito presente, o que cada día lle dan os pontevedreses que por ela atravesan, cun ritmo máis veloz durante a semana e máis pausado nos días de descanso; pero tamén os turistas ós que os seus autobuses deixan nas proximidades para realizar unha visita por todas estas rúas, prazas e parques polos que tamén nós paseamos dende estas páxinas. A presenza nesta zona dun tren turístico que lles permite coñecer as esencias da nosa cidade é outro dos reclamos que fai que se vexan moitos grupos de forasteiros coñecendo a Alameda e os seus arredores.
 
No lado contrario a Avenida de Montero Ríos atopamos a rúa Alameda, tamén recentemente reformada, gañando moito espazo para os peóns, con grandes beirarrúas e bancos nos que poder deterse uns minutos. A rúa serve de acceso dende o centro ó barrio de San Roque, nela atopamos o restaurante Alameda, de fonda tradición culinaria.
 
O máis buscado
Navegador

O Concello

Pontevédrate

Áreas

Pontevedra participa!

E máis

Hoxe é 20.05.2019 | contacto@pontevedra.eu | Páxina editada o 03.11.2011 polo Concello de Pontevedra.